+31 6 82 27 48 39 info@thecyclingacademy.nl

Regelmatig interviewen wij atleten, coaches, specialisten en deelnemers van onze trainingen. Wie zijn ze, hoe ziet hun training eruit, welke tips hebben zij voor onze volgers, etc. Deze keer spraken wij met Burcu Balzi, fanatiek deelneemster van onze trainingen. Wij waren heel benieuwd wie ze is en hoe ze onze trainingen heeft ervaren.

Wie ben je en waar komt je passie voor wielrennen vandaan?

Profielfoto Burcu BalciMijn naam is Burcu Balci (38). Ik ben een scheikundedocent, cross-country, XCO, mountainbiker, een krijger, maar bovenal een moeder. Oorspronkelijk kom ik uit Turkije, maar in mei 2018 ben ik voor familie naar Nederland verhuisd .

In 2003 ben ik begonnen met fietsen. Als kind vond ik het al fantastisch om te fietsen en omdat ik zelf geen fiets had, leende ik deze vaak van vriendjes en vriendinnetjes. De vrijheid die fietsen je gaf, vond ik zo fijn. Net alsof je vleugels had!

Tussen 1998 en 2003 kampte ik met een liesblessure, waardoor ik bijna niet meer kon lopen. In 2003 besloot ik het roer om te gooien en begon ik met fietsen, wat de enige vorm van beweging was die mijn benen aankonden. Ook werd het tijd voor een eigen fiets. Ik was 23 en had nog nooit een fiets gehad. In Nederland komt dat zeker niet veel voor!

Toen ik begon met fietsen had ik nog geen idee dat er een hele wielerwereld bestond. Ik ging naar de eerste de beste fietsenwinkel en vertelde de verkoper dat ik een mountainbike wilde kopen waarmee ik door de bergen kon rijden en tegen anderen kon racen. Ondanks dat ik volgens hem op zoek was naar een downhillfiets, vertelde hij mij dat er geen DH races waren in Turkije. Hij verzekerde mij dat ik beter kon starten met MTB, zodat ik kon racen en mijn techniek kon verbeteren. Ik vertrouwde hem en kocht de fiets, niet wetende dat die fiets zo’n belangrijk onderdeel van mijn leven zou gaan uitmaken. Met die fiets vond ik dat gene waar ik altijd al naar heb gezocht. Ik kan het moeilijk omschrijven, maar als ik op mijn MTB voel ik mij zo goed, zo vrij en zo compleet. Het is alsof je vleugels hebt, maar nog steeds op de grond bent. Alsof je een jaguar voor de eerste keer uit zijn kooi laat. Dat is hoe ik mij voel als ik op mijn fiets rijd.

Wat beschouw je als je meest epische overwinning?

Als ik eerlijk ben, heb ik eigenlijk (nog) niet een echte overwinning. Wel zijn er momenten waar ik ontzettend trots ben op mijzelf. In 2015 deed ik mee aan een Enduro/Downhill race in Turkije. Ik won de race en daarmee werd ik de eerste vrouw die de Mount Olympos heeft gereden. In 2016 won ik de eerste Downhill National Champion titel, terwijl ik 8 weken zwanger was. Ja, daar kijk ik met veel tevredenheid op terug!

Waarom heb je afgelopen winter meegedaan aan de trainingen van The Cycling Academy?

Na een pauze van 2,5 jaar, die volledig in het teken van de baby heeft gestaan, was ik weer begonnen met trainen. In de zomer was dit makkelijk, omdat het nog lang licht was. Maar in de winter, vind ik het toch lastig om een goede structuur te vinden. The Cycling Academy heeft mij geholpen om die structuur te vinden, door één keer per week echt hard te trainen. De donderdagen waren gereserveerd voor de trainingen van TCA. Excuses waren er niet!

Vond je de trainingen effectief en heb je nog nieuwe dingen geleerd?

Toen ik hoorde dat een van mijn vrienden ging trainen bij The Cycling Academy was ik niet erg enthousiast. Na een maand besloot ik om toch ook een lesje te proberen. En ik vond het geweldig! Het was niet zomaar een spinningles, maar een echte training. Ik heb gelijk 10 credits geboekt en na 4 keer ben ik naar Turkije gegaan voor een trainingskamp.

De resultaten van 4 keer trainen waren verbluffend. De heuvels waar ik woon zijn erg stijl, maar ik beklom ze 7-10 km/h sneller dan voorheen. Zelfs op vlakke wegen (met wind) was ik sneller en fietste ik met meer power. Mijn benen konden het prima aan.

Actiefoto Burcu Balci

Ook tijdens de races die ik afgelopen winter heb gereden, merkte ik dat mijn prestaties beter werden. Als het zwaar werd herhaalde ik altijd dezelfde woorden in mijn hoofd: “kom op, je hebt dit ook tijdens de de trainingen gedaan, dus kan je het nu ook. Hou het nog een minuutje vol”. Dat werkte, zowel mentaal als fysiek.

De trainingen van The Cycling Academy hebben mij geholpen om een goede basis te leggen voor het seizoen. Op dit moment klim ik beter dan ooit. De trainers waren erg behulpzaam. Hoewel het soms lastig was alles precies te volgen, omdat de trainingen in het Nederlands werden gegeven, werden al mijn vragen in het Engels beantwoord en kon ik ook alle tabellen en afbeeldingen goed begrijpen.

Tijdens de trainingen wordt er niet alleen heel hard gewerkt, maar Jeffrie en Peter leggen ook dingen uit die noodzakelijk zijn om je sport goed te kunnen uitoefenen, bijvoorbeeld over een goede voeding, core training etc. Hoewel dit voor mij gesneden koek is, merkte ik dat voor veel deelnemers deze informatie erg nuttig was.

Wat is je doel voor aankomende seizoen?

Omdat ik net weer ben begonnen met fietsen, wil ik eerst weer op het niveau komen waar ik mijzelf echt een deelnemer kan noemen. Ik weet niet hoe het de aankomende maanden zal gaan, maar voor nu gaat het goed. De komende tijd zal ik hard werken om weer op het podium van van de national XCO (cross-country) championship te komen.

Zou je The Cycling Academy aanraden aan andere fietsers?

Absoluut! Ik kijk alweer uit naar het nieuwe seizoen dat in november begint. De trainingen zijn effectief voor zowel beginnende als gevorderde fietsers die in de winter door willen trainen.